۴۵۶۰۳۱۶۳۲۰۹۹۳۵۸۸۶۶۰
۱۴ تیر , ۱۳۹۷

تیرگان و روزِ «داستان کوتاهِ کوتاه» در شهرکتاب فرشته

نشست قصه خوانی «داستان کوتاهِ کوتاه» به همت ماهنامه همشهری داستان چهاردهم تیرماه  هم زمان با روز قلم در شهر کتاب فرشته برگزار شد.

به گزارش روابط عمومی شهر کتاب فرشته؛ نشست داستان خوانی نویسندگان ماهنامه همشهری داستان و مقارن با روز قلم در این مجموعه فرهنگی ـ هنری برگزار شد. در این مراسم که با شرکت اعضای تحریریه این نشریه برگزار شد، چهره هایی چون هوشنگ مرادی کرمانی، کامران محمدی، اصغر نوری، آیت حسینی،علی امیر ریاحی، الهام فلاح، مردعلی مرادی، محمد میرزا خانی، صابر قربانی، مهدیه مطهر، احمد حسن زاده و مهدی ملکشاه نیز حضور داشتند و هر کدام داستانکِ خود را برای حاضرین خواندند.

مجله همشهری داستان در شماره تیر ماه خود به موضوع فلش فیکشن پرداخته است. بهانه این امر نیز نخستین روز تیرگان بود به عنوان کوتاه ترین شب سال. در مقابلِ شبِ یلدا که بلندترین شبِ سال و است زمانی برای قصه گویی های دور و دراز، تیرگان نماینده کوتاه ترین شب سال است بهانه خوبی است برای خوانش داستان های کوتاهِ کوتاه.

هوشنگ مرادی کرمانی؛ چهره ماندگار ادبیات داستانی کشورمان که در شمارگان پیشین همواره با مجله داستان همشهری همکاری داشته، این بار با داستانکی کوتاه و با بیانِ شیرین همیشگی خود، دوست داران قلمش را میهمان کرد. مرادی کرمانی ابتدا کمی در خصوص داستان کوتاه و حال و هوای این شکل از داستان نویسی گفت: «ذهنِ نویسنده کوچه پس کوچه های زیادی دارد که برای قصه نویسی به آن کوچه پس کوچه ها سرک می کشد، اما زمانی که قصد نوشتنِ داستانی خیلی کوتاه داشته باشیم در واقع در نوشتن محدودیت داریم، ناگزیریم خیلی از این کوچه های ذهن را برای خودمان ببندیم. وقتی از من خواسته شد تا در این شماره از مجله، داستانی داشته باشم، پسِ ذهنم قصه ای داشتم با این مضمون که زنِ مسنی به همراه نوه اش به فروشگاهی می روند و ازقضا یکدیگر را در آنجا گم می کنند و این دختر کوچولو به دنبال مادربزرگش طبقات مختلف می رود و در نهایت وقتی دوباره به طبقه پایین برمی گردد دیگر پیر شده و در واقع خودِ مادربزرگ شده است.»

کامران محمدی دومین هنرمندی بود که برایمان داستانکِ کوتاه خود را خواند. محمدی که مدرس داستان نویسی و از اعضای انجمن صنفی داستان نویسان تهران است، در زمینه فلش فیکشن نیز به صورت حرفه ای تدریس نموده است. این هنرمند ابتدا کمی در خصوص این نوع داستان نویسی صحبت کرد: «اگر منظور ما از داستانک شکلی از داستان مینیمال باشد می دانیم که داستان مینیمال اساسا برداشتی از نقاشی و موسیقی است و در سال های پس از جنگ جهانی دوم تحت تاثیرِ نقاشی، موسیقی و شکلی از هنر که بعد از جنگ به وجود آمد وارد ادبیات شد. شاید نخستین جرقه این نوع داستان نویسی در سال ۱۹۴۸ زده شد که چند تن از نویسندگان بزرگ آلمانی همچون گونترگراس، که بعدها نویسندگان سرشناسی شدند گروهی تشکیل دادند با نامِ «۴۸» و از آنجا به بعد داستان های مینیمال شکل گرفت. اما بر خلاف آنچه که شاید به نظر می رسد من به شخصه به این شکل از داستان نویسی آنچنان علاقمند نیستم و به اعتقاد من این شکل افراطی از کم کردنِ عناصر داستان، آینده ادبیات نیست. هنوز که هنوز است محبوب ترین داستان ها، رمان های حجیم هستند که نویسنده با شاخ و برگ های حساب شده به آن شخصیت داده و می توان با آن همذات پنداری کرد. اما به هر حال داستان کوتاهِ کوتاه یا فلش فیکشن نیازمند دو ویژگی اساسی؛ عنصر کشف و تجلی و رسیدن به یک لحظه درخشان در داستان.»

اصغر نوری؛ از مترجمین برجسته و فعال ادبیات فرانسه نیز داستان کوتاهی از فیلیپ کلودل؛ نویسنده و فیلمساز فرانسوی را برای حاضرین خواند. در ادامه مراسم الهام فلاح، مردعلی مرادی، مهدیه مطهر، علی امیر ریاحی، صابر قربانی، احمد حسن زاده و مهدی ملکشاه میز هر کدام داستانکی از خود را که در این نشریه منتظر شده است برای حاضرین قرائت کردند.

در این میان محمد میرزاخانی؛ دبیر بخش داستان های کهنِ مجله داستان، قصه ای با عنوان «شولم، شولم» را از مجموعه داستان های کهنِ کلیله و دمنه خواند. همچنین دکتر آیت حسینی؛ استادیار زبان و ادبیات ژاپنی در دانشگاه تهران نیز که آشنایی عمیقی با ادبیات روز ژاپن دارد با بیان نکاتی در خصوص ادبیات این کشور،داستانی کوتاه با عنوان «ساختمان» از یک نویسنده ژاپنی را برای حضار خواند.

گزارش: سبا فرجاد